KesiÅŸen Yollar (2007) Reservation Road

03.05.2008

Kesişen Yollar, ara sıra yüzeye çıkan melodramsı ve bazı pembe dizi tarzı tesadüflerine rağmen, yakın bir aile bireyini kaybetmenin acısı üzerine içten ve keskin bir drama. Film, vahim bir araba kazasının sonucunda iki ailenin, özellikle iki erkeğin, acı ve suçluluk hisleriyle başa çıkmaları etrafında kurulu.

Profesör Ethan Learner (Sakalıyla yirmi yaÅŸ yaÅŸlanan Joaquin Phoenix), oÄŸlu Josh’un müzik resitalinden dönerken bir benzin istasyonunda durur. Bu mola sırasında Josh, bir kavanozda tuttuÄŸu ateÅŸböceklerini salıvermek için yolun kenarına yürür. Bu sırada kendi oÄŸlu Lucas ile Red Sox maçından geri dönen Dwight Arno (Mark Ruffalo), arabasıyla Josh’a çarpar. Korkudan ne yapacağını bilemeyen Dwight, olay yerinden kaçarken, Josh babasının kollarında ölür.

Bu noktadan sonra film, Ethan ve eÅŸi Grace’in (Jennifer Connely), oÄŸullarını kaybetmenin acısıyla nasıl baÅŸa çıktıklarını, aynı zamanda Dwight’ın genç bir oÄŸlanın ölümüne sebep olması ve kaza yerini terk etmesi yüzünden çektiÄŸi suçluluk duygusu ile nasıl yaÅŸadığını inceliyor. Açıkcası, Ethan ve Grace’in acısı her ne kadar gerçekçi ve içten bir biçimde elden geçirildiyse de, bu tür devasa bir acı ile ilgilenen bir sürü diÄŸer dramadan daha farklı veya yeni bir bakış açısı getirmiyor.

Bir kez daha bu ani kaybın acısının hiçbir zaman tam olarak geçmeyeceğini öğreniyoruz, karı koca arasında oluşan rahatsız edici sessizliğe ve alttan ilerleyen tansiyona şahit oluyoruz. Bu tür acı verici durumları inceleyen filmlerin baştacı, sonu hüzünle sonuçlanan cinselliğe yeltenme sahnesi bile var. Bu tür derin meselelerin üzerine ustaca giden Sweet Hereafter ve Moonlight Mile gibi örneklerin yanında Kesişen Yollar, fazla bir orjinalliğe sahip değil.

Fakat filmin en çok iÅŸe yaradığını düşündüğüm diÄŸer yarısı, yani Dwight’ın içinde giderek büyüyen suçla nasıl yaÅŸadığı üzerine giden sekanslar, Mark Ruffalo’nun iç karmaÅŸa, korku ve sorumluluk arasında gidip gelen güçlü performansı ile destekleniyor. Ä°lk bakışta Dwight’ın olay yerinden kaçması sebebiyle onu hor görmemiz bekleniyor. Fakat zaman ilerledikçe Dwight’ın yaÅŸadığı iç çatışmayı, yaptığı yanlÅŸ karardan sonra doÄŸruyu seçimi yapmak için cesaretini toplamakla uÄŸraÅŸmasını izliyoruz. Bu sayede yaptığı bazı kararlara katılmasak bile Dwight’a olan sempatimiz güçleniyor. Bu tür bir durumda kendimizin nasıl sonuçlara varacağımızı sorgulamamızı öne sürüyor.

KesiÅŸen Yollar, yukarıda bahsettiÄŸim gibi biraz fazla pembe dizi tarzı “kesiÅŸen tesadüfler”e sahip. Öncelikle Josh’un müzik öğretmeni Ruth’un Dwight’ın eski eÅŸi olması. Josh’un ölümünden sonra Ethan’ın kızı Emma’yı müzik dersleri için Ruth’a götürmeye karar vermesi. Bütün bu tesadüflerin üstüne Ethan’ın Josh’un katilini bulmak için kiraladığı avukatın Dwight olması, her ne kadar hikayenin tansiyonunu arttırsa da, yavan bir televizyon filminden beklenecek senaryo dönüşümlerini hatırlatıyor.

KesiÅŸen Yollar, bazı bariz kusurlarına raÄŸmen özellikle Mark Ruffalo baÅŸta olmak üzere güçlü performanslarla dolu, yer yer etkileyici bir yapım. Yönetmeni Terry George’un yürek burkan “Rwanda usülü Schindler’in Listesi” Otel Rwanda’dan sonra küçük bir geri adım olduÄŸu, yılın en iyi drama filmlerinin arasında yer almadığı kesin. Fakat bu hafta saÄŸlam bir drama arayanların bir ÅŸans vermesi tavsiyem.

Kategori: KategorilenmemiÅŸ