| |
Hurdacılar Olmasaydı
Hasanı servim, biraz huysuzdur ama iyidir. Remzi biraz geveze; birazda arsız. Dün internet kafede karşılaştık. Saçlarını üç numaraya vurdurmuş. Kafası büzüşmüş bir kavun gibiymiş meğer. O şekilsiz saçlar neleri gizliyormuş. Kafedeki çocuktan hiç hazzetmem. Yeşil çamın jigololarına benziyor. Camiden çıkıp kerhaneye giden tiplerden. Remziyle gayet iyi anlaşıyorlar. En büyük ortak yanları ezan okunurken hemen davranıp müziği kapatmaları. Tabi ezan bitince büyü bozuluyor; birbirlerine ayarttıkları kızlardan konuşmaya devam ediyorlar. Süleyman sakin birsi; silik bir tip. Biraz gizemli; hiçbir konuda fikir yürütmez. Süleyman için her şey mümkündür. “Abi niye olmasın ki. Her insanın dünyayı başka görmesi normal değimli. Bence ikisi de haklı”
Bugün Hasan’la kaplıcaya gidecektik. Kafede buluşmayı kararlaştırmıştık. Ben dokuz gibi kafeye geldim. Remzi çoktan damlamıştı mekâna. Bir yere gidecekseniz Remzi’yi atlatmak hemen hemen imkânsız. Dokuz buçuk gibi Hasan geldi. Remzi kafedeki çocuğu da davet etti. Kavun kafa yetmiyormuş gibi birde Jigolo kılıklı Murat takıldı peşimize. On buçuk arabasına binip Hasankale’ye gittik.
Dışarıda soğuk bir hava var. Hava öğlesine kirli ki insan nefes almakta zorlanıyor. Remzi ile Murat ilk insanın nasıl yaratıldığını tartışıyor; Hasan araya girip bu saçma konunun neden tartışıldığına hayret ettiğini söylüyor.
Remzi
- Bence insan bir süreçte yaratıldı. Hem de çok uzun bir süreçte.
Murat
- Ben katılmıyorum. Hem bu biraz evrim gibi bir şey anlamına gelir. Bence insan şu an olduğu gibi yaratıldı. Bir anda yani.
Hasan araya girip hiddetle.
— Yahu size ne nasıl yaratıldığından. Her şeyi hallettiniz şimdide bu mu kaldı.
— Hasan saçmalama bundan daha önemli bir konu olabilir mi? Değil mi Murat
— Tabiî ki .
Tartışma iyice hararetleniyor. Dışardan birisi görse bu aylak adamların filozof falan olduğunu zannederdi. Kendilerinin farkına varmaktan aciz iki kafadar tüm meseleleri halletmiş yaratılışı tartışıyorlar. Kaplıcaya girince konu değişti. Bu sefer kükürdün insan sağlığı üzerindeki etkisinden bahsetmeye başladılar. Hasan yine homurdanıyor Remzi aldırmıyordu.
Murat bir kimyager edasıyla kükürdün yapısından bahsediyor. Remziyse işin biyolojik tarafını anlatıyordu. Sonra Remzi iç çekerek “ Ya dünyada hiç kükürt olmasaydı ne olurdu” Hasan hemen atılıp “Zıkkımın kökü olurdu. Sana ne bundan. Kükürt var mı? Var. Gerisi seni ne ilgilendirir.”
—Hasan senle de bir şey konuşulmuyor.
Hurdacının hurdaları çağrıştıran sesi kaplıcanın içinde yankılanıyor
— Hurdacıııııı. Hurda alınır…
Remzi yeni bir şey bulmuş gibi atlıyor.
— Ya dünyada hiç hurdacı olmasaydı ne olurdu. Düşünsenize hurdacıların olmadığı bir dünya.
Murat
— Ne güzel olurdu; annem o eski tencereleri kömürlüğe zulalamazdı.
Hasan
— Eski anteni gönül rahatlığı ile çöpe atabilirdim.
— Bence hiç iyi olmazdı diye cevap verdim.
Murat
— Neden.
— Çünkü ben bir şeyleri çöpe atmaktan hiç hoşlanmam. Hurdacılara gönül rahatlığı ile verebiliyorum. Hem içim rahat oluyor. Eskide olsa eşyalarım bir işe yarıyor.
Hasan araya giriyor;
- Hurdacılar olmasa dünyanın kaynakları daha hızlı tükenir; Küresel ısınma daha hızlı ilerler.
Remzi
- Kutup ayılarının nesli daha hızlı tükenir
Hasan.
- …ben gayet ciddiyim.
Remzi
- Bende ciddiyim; kutup ayılarının nesli küresel ısınmaya bağlı değil mi?
Hasan
- Ha ha ne kadar komik.
Murat
- Birde işsizlik artar bir hurdacı ortalama iki kişiye iş veriyor.
Remzi
- Demir fiyatları artar.
Hasan
- İnşaatlar daha pahalıya mal olur, demir den yani.
Remzi
- Anneler daha erken doğurur.
Hasan
- Geri zekâlı; kendini komik sanıyor.
Havuzdaki insanlar garipsemiş olmalılar ki. Tuhaf tuhaf bize bakıyorlar. Remzi yine atlıyor “Ya kestaneciler olmasaydı” …
—Kestane zıkkımlanmazdın o kadar.
—Ben kendim pişirirdim kestaneyi.
—Bize de pişirir miydin?
—Yok, daha neler…
—İyi ki kestaneciler var…
—İyi ki…
Yavuz Albayrak
|
|
