| |
Üç Sey
Insan üç seyin pesinde olmak için yaratilmistir; hakikatin, hayrin, güzelligin...
Insan ruhunda bu üç seye götüren üç kabiliyet vardir; zeka, duygu, irade...
Zeka üç yerde kullanilir; kazanmada, hilede, ilimde...
Kalb, üç seyin mahfazasidir; askin, ümidin ve imanin...
Üç seyi sevmeyen ruh, ölü odalari gibi karanliktir; çocugu, Allah'i, zalimle kaviden baskasina itaati...
Üç nesneden her yerde kaçmaliyiz; yersiz siddetten, açlik birakmayan tatminden, kendimize çevrilmeyen tehditten...
Üç kisiden korkunuz; merhametsizden, müraiden, mürtekipten...
Üç musibetten uzaklasiniz; zulümden, küfürden, cehaletten...
Üç kisiye el uzatiniz; hastaya, garibe, muhitinde anlasilmayan bedbahta...
Üç türlü davranis kaba ve sahtedir; kendini belli eden sanat, nümayisçi ahlak, kendine güvenen dindarlik...
Üç sey saadetin sirridir; tevazu, kanaat ve ölümün esiginde sik sik dinlenme zevki...
Dünya üç seyle cennet olur; elden, dilden ve gönülden vermekle, affetmekle, hidayet yolunu göstermekle...
Üç kisi karanlikta kalmistir; askindan çok talakatini kullanan, imanini iddia yapan, aklin meyvasindan lezzet almayan...
Üç hakimin hükmünde hata aranmaz; kalbin, kaderin, ölümün...
Üç yerde insan kendini tanir; tövbede, zalimin kahri altinda, son nefesinde...
Hayatin manasi üç yerde hakkiyle anlasilir; ask ile birlesen ümidde, vecd ile yapilan ibadette, yeri yurdu unutturan seyahatte...
Gözyasinin üç yerde lezzetine doyulmaz; vuslatta, magfirette, merhamette...
Üç yerde insan Allah sohbetindedir; kalabaliktan incinmeyen yalnizlikta, bir ümidsizin yüzünü ümidle güldürdügü yerde, zalimin zulmü kendinden sükür tasirdigi anda...
Insanlat içinde kendini bilenler su üç kisidir; rüzgari bile incitemiyenler, kendi adlarini söylemekten utananlar, Allah emaneti olan insanlara kati kati gözlerle bakamiyanlar...
Üç türlü insan Allah'tan uzaktir; rahatlarini hesaplayarak hizmetten kaçanlar, duygulu olduklarini ileri sürüp de sefalet sahnelerinden uzak duranlar, sefil ruhlarda feyz arayanlar...
Üç türlü insan Allah'i görmekle müjdelenmistir; saf kalbler, gecenin karanliginda günesi bulanlar, hayattayken ölümle birlikte yasayanlar...
Üç seyin hududunda durmasini bilmelidir; isteklerin, aklin, hayatin...
Üç seyden ayrilinca diger üç seye geçmede acele etmelidir; insanlardan ayrilinca ibadete, hareketten çikinca huzura, dünyaya vedalasinca uhraya...
|
|
