| |
* Daima düşünceliydi. * Susması konuşmasından uzun sürerdi. * Lüzumsuz yere konuşmazdı. * Konuştuğunda ne fazla, ne de eksik söz kullanırdı. * Dünya işleri için kızmazdı. * Kendi şahsı için asla öfkelenmez ve öç almazdı. * Kötü söz söylemezdi. * Affediciliği tabii idi, intikam almazdı. * Düşmanlarını affetmekle kalmaz, onlara şeref ve değer de verirdi. * Kimseyle çekişmezdi. * Çok konuşmazdı. * Boş şeylerle uğraşmazdı. * Umanı umutsuzluğa düşürmezdi. * Hoşlanmadığı bir şey hakkında susardı. * Hiç kimseyi ne yüzüne karşı, ne de arkasından kınar ve ayıplardı. * Kimsenin kusurunu araştırmazdı. * Kimseye hakkında hayırlı olmayan sözü söylemezdi. * Yanında en son konuşanı ilk önce konuşan gibi dikkatle dinlerdi. * Gerçeğe aykırı övgüyü kabul etmezdi. * Her zaman ağırbaşlıydı. * Konuşurken çevresindekileri adeta kuşatırdı. *Kelimeleri parıldayan inci dizileri gibi tatlı ve berraktı. * Yürürken beraberindekilerin gerisinde yürürdü. * Yürürken ayaklarını yerden canlıca kaldırır, iki yanına salınmazdı. * Adımlarını geniş atar, yüksek bir yerden iner gibi öne doğru eğilirdi. * Vakar ve sükunetle rahatça yürürdü. * Kapısına yardım için gelen kimseyi geri çevirmezdi. * Dostlarına şöyle derdi: Dünya da garip bir kimse, yahut bir yolcu gibi ol * Her zaman hüzünlü ve mütebessim bir haletle dururdu. * Adet üzere sarfedilen hiçbir kötü sözü ağzına almamıştı. *Sıkıntılı hallerinde kabalaşmaz, bağırmazdı. * Fakirlerle birlikte yerdi; öyle ki onlardan ayırt edilmezdi. * Sade kıyafetler giyer, gösterişten hoşlanmazdı. * Konuşurken yüzünü başka tarafa çevirmezdi. * Bulunduğu mecliste ayrıcalıklı bir yere oturmazdı. * Sabahları evinden çıkarken şöyle derdi: İlahi, doğru yoldan sapmaktan ve Saptırılmaktan, kanmaktan ve kandırılmaktan, haksızlık etmekten ve Haksızlığa uğramaktan, saygısızlık etmekten ve saygısızlık edilmekten sana sığınırım *Sıradan değildi. Ama sıradan insanlar gibi yaşardı.. *** O, HZ. MUHAMMED (SAV)'Dİ ***
|
|