| |
Sitemize üye olmayanlar resimleri göremez.
Lütfen kayıt olun ya da giriş yapın
Mevlana ve dans buluştu!
Can Atilla, “Mevlâna’dan Çağrı dans müziği” ile Mevlâna’nın sırlarla dolu mistik - kainatsal dünyasını notalarına yansıtıyor.
Elektronik New Age müziğin ülkemizde ve yurt dışındaki başarılı temsilcisi Can Atilla, büyük ilgi gören Osmanlı üçlemesi “Cariyeler ve Geceler”, “1453 - Sultanlar Aşkına“ ve ’’Aşk-ı Hürrem’’ albümlerinin ardından yepyeni albümü “Mevlâna’dan Çağrı dans müziği” ile Mevlâna’nın sırlarla dolu mistik - kainatsal dünyasını notalarına yansıtıyor.
Can Atilla’nın, Mevlâna anısına yazdığı ilk eser olan “800. Yıl Oratoryosu” İstanbul Devlet Operası Orkestra ve Korosu tarafından Aya İrini, AKM ve Uluslararası Aspendos Festivalinde sahnelenmiş, Cumhurbaşkanlığı Senfoni Orkestrası tarafından da seslendirilmişti.
Ayrıca TRT tarafından çekilen, Türkiye Yazarlar Birliği “2007 En İyi Televizyon Belgeseli” ödülü ve Türkiye Gazeteciler Cemiyeti’nin “2007 Türkiye Televizyon ve Gazetecilik Başarı Ödülü” sahibi “Mevlâna Celaleddin-i Rumi” belgeselinin müziklerini de bestelemişti.
Sanatçı, Mevlâna anısına bestelediği onbinlerce dinleyiciye ulaşmış bu epik oratoryonun ardından yine Mevlâna konulu tümüyle özgün ilk Türk balesi olan “Çağrı” dans gösterisinin müziklerini besteleyerek bu eserleri yeni albümünde topladı.
Albümde Mevlâna’nın 1207 yılında Afganistan’da başlayan ve yüzyıllara yayılan hayat hikayesini anlatan sanatçı, O’nun yalnızlık ve arayış dolu sevgisinin ilahî aşka dönüşmesini müziğiyle yeniden canlandırıyor. 15 parçadan oluşan albümde Mevlâna’nın hayatını değiştiren olaylar, kişiler, rüyalar, Mevlevi ney taksimleri, etnik- ritüelik dans ritmleri ve senfonik bir müzikle ifade ediliyor. Besteci Can Atilla yeni albümünü şu sözlerle anlatıyor:
“Mevlâna” söz konusu olunca müziğin derinliği ve insan ruhundaki çağrışımları bambaşka olur. Ama nedense beni en çok etkileyen konu Şems-i Tebrizi olmuştu. Belki de tetikleyici ve yakıcı olmuş olması sebebiyledir. Bu tanrısal dostluk sanki bir şeylerin “kırılma noktası” gibi geldi bana. Sanki bardak zaten hep taşmayı beklemiş gibi. Müziği bestelerken aklımda hep aynı soru vardı: Ya Şems gelmeseydi.
|
|
