| |
türk sinemasının yetiştirdiği en yetenekli ve başarılı yönetmenlerdendir zeki demirkubuz sineması dostoyevski etkisinden kişisel sosyolojik bakış açısına geniş bir yelpazeye sahiptir. filmlerinde genel olarak sıradan insanların yaşam öykülerini aşk acılarını hayal kırıklıklarını masum veya suçlu oldukları noktaları başarılı sinematografik bir dille işler kendisininde özetlediği gerçekten insan ruhunun belgeselini çeken bir sinemacıdır o ama bu kişiler burjuva değil bir sıradan insanlar karakteri genelde acıya ve umutsuzluğa direnmek zorundadır ve zeki demirkubuz karakterlerinin hepsi hayatlarını mahfedecğini bilse bile inandıkları bazı olgular ve imgeler uğruna asla vazgeçmemeleridir buna masumiyet filminde uğur un sevgilisinin peşinden gidebilmek için bir kadının en çok korktuğu olgusunu namusu çiğneyip fahişelik yapmaktan korkmaz ayrıca bekir de uğur için karısı mesleğini bırakıp uğurun peşine düşmesi söylediklerimi ispatlar nitelikte
zeki demirkubuz insanların hayatları için yazdıkları senaryolardan da şikayetçidir filmlerinde karakterlerin özgür davranışları bunu ispatlar kadar filminde bekir ve uğur için insanların bağlandıkları her şey önemsizdir ev meslek gibi kavramlar onlar için hiçde önemli değildir özgürdür onlar kuşlar gibi yazgıdaki musa ise hayatı için senatyo yazmak istememekte dünyadaki olaylara hiçbir etkisinin olamayacağını düşünmekte bu yüzden yaşama karşı korkunç bir kayıtsılıkta kalmaktan ve bu kayıtsızlığı yüzünden kendini suçlu hisetmektedir öyle ki kendisini aldatan karısına dahi kızacak cesareti kendisinde bulamaz ve aldatma aşk acısıda demirkubuz un çok işlediği konulardan biridir c blok filminde karı koca arasında ki iletişimsizliği gayet yalın ve çarpıcı işlemişti ve her ne kadar kadın düşmanı bir sinemacı gibi gösterilsede aslında kadınlara çok değer veren bir yönetmen olduğu kanısındayım ki c blok filminde kadınların somutu değil sevgiye aşka olan bitmez tükenmez arayışlarını işlemiştir bekleme odası ise bir nevi biyografidir aslında zeki demirkubuz un hayat hikayesini anlatır ve sarsıcı bir "anti-klastorofobi" filmidir zeki demirkubuz un kişiliği hakkında ip uçları verir izleyiciye en sevdiğim filmlerinden biri olan üçüncü sayfada ise fakir insanların masum aşklarını sarı ışıkların kasvetli ortamlarında işlemesidir
zeki demirkubuz sinemasında ki teknik detaylar bile aslında senaryodaki alt metinlere hizmet eder kapanmayan kapılar kimi zaman devlet düzeninde ki bozukluğu kimi zaman da özgürlüğün kaçmanın hayatımızda ki açık kapılardan sadece çıkmak olduğunu simgeler
|
|
