| |
kar gibi örttün üstümü
içimde tüm çiçekler
birer birer titrediler
uykusuzluğundan bellı
kafanda birikintiler
teker teker döküldüler
sen hep kendine önlemler aldın
ben kendime yasaklar koydum
önümüzde barajlar var
bu şu hiç durmaz
yaşamak dopdoluydu
akan pınarlar gibi
inanmayanlar beklediler
umutlarını borç verdin
cebinde hiç kalmadı
dostların anlamadılar
sen hep kendine önlemler aldın
ben kendime yasaklar koydum
önümüzde barajlar var
bu şu hiç durmaz
nar gibi güzelliğin gizliydi
vereceklerin fazlaydı
insanlar anlamadılar
süstün süstün konuşmadın
sonra kaçtın arkana bakmadan
insanlar şaşırdılar
sen hep kendine önlemler aldın
ben kendime yasaklar koydum
önümüzde barajlar var
bu şu hiç durmaz
|
|
