Afganistan’da tiyatro gelenekleri, seyirlik halk oyunlari (Magadi) olarak süregelmistir. Taklitçilige dayanan bu dogaçlama oyunlarda belli oyun tipleri yer alirdi: Bas oyun kisisi, mukallit; yardimcisi, hemdest; kadin rollerine çikan ve dansçi oyuncu (“zenne”) ve asker, usak, vb. rollerine çikan fellah. Kukla oyunlarinin da yer aldigi geleneksel Afgan tiyatrosu, 1919’da bagimsizlik hareketinden sonra Batiya yönelmistir. 1920’de Paghmane’de bir açikhava tiyatrosu açilmis; 1937’de Rasid Latifi yönetiminde Puhani Nandari, 1947’de de Kabul Nandari 6 tiyatrolan kurulmustur. Moli oyunlarina yer veren Puhani Nandari’nin basina daha sonra Abdürresid Celil (1947) ile Abdülhalim Latifi (1950) geçmis; bu arada, Muhammed Ali Revnak’in yöneticiliginde belediye tiyatrosu açilmis; bunlari, 1960’ta Herat’ta Behzad Nandari ile Herat Nandari izlemistir. Abdül gafur Bresna, Muhammed Ali Revnak, Abdülhakim Beset, Afganistan Tiyatrosu’nun önde gelen adlaridir; bu yerli yazarlar disinda, Afganistan Tiyatrosu’nda baslicalikla Shakespeare, Çehov, Gogol, Moli ve Ostrovski gibi yazarlara yer verilmektedir. 1973’ten sonra Afganistan tiyatrosu, cumhuriyet dönemi içinde sürmüstü